Successen
2009 | Laurens Vanthoor
Al in de derde race van het kampioenschap behaalde Laurens zijn eerste podiumfinish. Laurens bleef vriend en vijand verrassen door twee weken later zijn tweede podiumfinish te behalen. Daar bleef het echter niet bij. Met twee overwinningen, negen podiums, drie pole-positions en twee snelste raceronden behaalde Laurens in zijn debuutseizoen de vierde plaats in het eindklassement.
2009 was het meest succesvolle jaar voor Van Amersfoort Racing ooit in de Formule 3. In 2009 promoveerde Stef Dusseldorp vanuit de Formule Renault naar de Formule 3. Laurens bleef ook nog een jaar bij ons en de doelstelling was duidelijk. Kampioen worden en zoveel mogelijk races met overmacht winnen. Stef had als doelstelling om een top vijf positie te behalen in zijn eerste seizoen Formule 3.
Na het eerste raceweekend wist direct iedereen dat er in 2009 rekening moest worden gehouden met Van Amersfoort Racing. Laurens en Stef wonnen beide een race. Beide pole-positions en beide snelste raceronden werden ook behaald door beide VAR rijders.
Elke race heeft er een coureur van VAR op het podium gestaan. Stef werd uiteindelijk tweede en rookie kampioen in zijn debuutjaar. Laurens wist al vier races voor het einde de titel binnen te slepen.
Stef en Laurens behaalden samen 12 pole-positions, 13 overwinningen en 14 keer de snelste raceronde.
Stef werd rookie kampioen en vicekampioen. Laurens behaalde de prijs voor meest behaalde pole-positions en snelste raceronden. De hoofdprijs voor Laurens was natuurlijk het kampioenschap in de ATS Formel 3 Cup. Van Amersfoort Racing behaalde als team eveneens de Best Team award.
2007 | Carlo van Dam
De zeer getalenteerde Vlaardinger Carlo van Dam debuteerde al in 2004 bij ons. In het Nederlands Formule Renault kampioenschap van 2004 liet Carlo al zien dat er met hem rekening gehouden diende te worden. Na een zeer verdienstelijk gereden NK besloot Carlo eind 2004 het Europees te gaan zoeken en reed vervolgens in 2005 en 2006 in het Europese Formule Renault kampioenschap bij het Franse SG team.
In 2007 keerde hij dus als ervaren coureur terug om te debuteren in de Formule 3. Een terugkeer die zowel Carlo als het team zeer veel voldoening gaven.
Hoe kan dat ook anders als we de successen op een rijtje zetten:
-9 overwinngen
-10 pole positions
-7 snelste raceronden
-16 podium resultaten
Uiteraard werd dit bekroond met het binnenhalen van het ATS F3 kampioenschap.
2004 - 2005 | Renger van der Zande
2004 was z'n eerste race seizoen waarin hij veelvuldig zijn neus stootte.
2005 liet zien dat Renger snel leert, met overmacht won hij het NK Formule Renault 2.0
Het seizoen 2004 was het debuutseizoen voor de jonge man uit Nijmegen. Na een aantal zeer verdienstelijke kartjaren wilde ook hij overstappen naar de autosport. Niet in de eerste plaats overigens omdat zijn vader reeds in de 80's Zandvoort onveilig maakte met wedstrijden in de Mini Metro's en Toyota Starlet's.
2004 was een echt leerjaar voor Renger met een podium al vrij snel in Assen, maar ook met aan aantal missers.
Gewapend met forse portie huiswerk ging Renger de winterstop van 2004-2005 in om in het begin van het seizoen 2005 als "herboren" terug te komen.
Alle concurrenten hebben dat uiteindelijk aan den lijve ondervonden. Zijn eerste overwinning kwam tijdens het Masters weekend, waarna er nog 7 zouden volgen voor zowel het Nederlands als het Duist kampioenschap waarin eveneens een aantal keren werd deelgenomen.
Na afwezigheid van een aantal jaren voor ons weer super om een kampioenschap te vieren.
Renger was in 2005 teamgenoot van Récardo Bruins en Dominick Muermans.
Samen met Récardo konden we zelfs 2 dubbel-overwinngen boeken, op de Sachenring en de Nürburgring.
2001 | Jaap van Lagen
Deelname in de Formule Ford 1800 betekende voor ons een terugkeer naar het begin van de successen met Marcel Albers.
Jaap van Lagen won meteen in zijn eerste seizoen bij ons al het Benelux kampioneschap.
Over het Formule 3 seizoen 2002 is niet veel bijzonder te melden. Aanvankelijk zou het seizoen afgewerkt worden met de Italiaan Raffaele Giammaria en de Duitse Catharine Felser. Door allerlei externe en toch ook interne problemen vielen beide rijders tijdens het seizoen af.
Het seizoen 2002 werd afgemaakt met de Japanse autocoureur Kaichi Sato. Deze redelijk ervaren coureur, geen familie van de bekende Takuma Sato, kon echter aan deze kant van de wereld geen potten breken.
Toch kon hij tijdens de finale races op Hockenheim nog een zesde plek en dus 1 punt scoren voor het Duitse F3 kampioenschap.
Een ander lichtpuntje is de deelname van Jaap van Lagen met onze Dallara Opel aan de Marlboro Masters van 2002.
Het was geen eenvoudige opgave voor Jaap. Met alleen een Duitse race als ervaring moest Jaap zich staande houden in het internationale veld.
Helaas kwalificeerde hij zich niet via de trainingen, maar toch kon hij als 1ste reserve na een startongeluk meedoen. Een waardevolle experience.
1996 - 1998 | Bas Leinders
Bas, die voor hij in 96 bij ons kwam in 1994 het NK Formule Ford kampioenschap won en in 1995 het Engelse sloot 1996 af met een record aantal overwinningen. In totaal wist hij 8 van de 16 wedstrijden te winnen. Na dit gezamenlijke succes besloot Bas, samen het zijn manager Henk Habers, om met ons over te stappen naar de Formule 3.
Het eerste Formule 3 jaar was al een groot succes, tegen de verwachting in konden we al vrij snel een sportieve vuist maken. In het midden van het seizoen zat een overwinning al in de lucht die echter door pure pech ons door de neus werd geboord. Op de Norisring maakte een onwillige versnellingsbak een einde aan de zekere overwinning van Bas. Helaas.
Een ander mooi evenement was deelname aan de allerlaatste Formule 3 race in de straten van Monaco. Deze race, die in het verleden grote namen had voortgebracht, eindigde bas als zevende.
Na de zeer goede start van de F3 campagne besloot Bas te blijven voor een volgend jaar. Dit seizoen 1998 was het meest succesvolle wat Van Amersfoort racing ooit heeft meegemaakt. Daarnaast was het voor Nederlandse autosport begrippen ook een historisch jaar want voor het eerst in de Nederlandse autosport geschiedenis won een Nederlands team zo’n hoog aangeschreven kampioenschap.
Samen met zijn teamgenoot, de toen nog jonge Christijan Albers, won Bas de helft van alle wedstrijden voor dit in aanzien staande kampioenschap. Christijan won in zijn debuutjaar meteen al twee races.
Bas Leinders stapte na het seizoen 98 over naar de F3000. Met wisselend succes in deze jaren stapte hij uiteindelijk over in de Nissan World Series en heeft in die klasse inmiddels een aantal races op zijn naam geschreven. Helaas heeft Bas de F1 nooit mogen halen.
Christijan Albers heeft na het seizoen 98 zijn carriere vervolgd bij de het team van Bertram Schäfer en won in 1999 bij dat team het jaar na Bas ook het Duitse F3 kampioenschap. Inmiddels is Christijan een gewild rijder in de DTM klasse en heeft nog altijd zijn ogen gericht op een carriere in de Formule 1.
1998 | Christijan Albers
In de vaderlandse autosport echter was hij in 1997 al Formule Ford kampioen geworden.
Christijan behaalde bij ons zijn eerste twee F3 overwinningen.
1998 was het derde achtereenvolgende seizoen dat Bas Leiders de kleuren van VAR verdedigde.
Hij werd in dat 2e F3 seizoen vergezeld door Christijan.
Van meet af aan liet Christijan zien dat hij niet zomaar als rookie gezien moest worden.
In zijn allereerste F3 race stond hij meteen op het podium en werd derde op het circuit van Hockenheim.
Er zouden nog een aantal podiums komen en tijdens de stratenrace op het circuit van de Norisring in Neurenberg sloeg hij onverbiddelijk toe. Twee overwinnigen in één weekend.
Door allerlei budgettaire verwikkelingen vertrok Chris eind 1998 om vervolgens in 1999 ons
keihard om de oren te rijden bij BSR waar hij dat jaar ook kampioen werd.
1995 | Manuel Giao
De rijders dat seizoen waren Manuel Giao uit Portugal en Tim Coronel.
Voor de derde maal op rij scoorden we een tweede plaats in dit prestigieuze kampioenschap.
Op de valreep werd Manuel geklopt door de Deen Jason Watt die dat seizoen uitkwam voor onze collega’s van AR Motorsport uit Haarlem.
Visueel was de auto van Manuel een lust voor het oog, het seizoen werd echter nog wel eens gekenmerkt door wat al te warmbloedige acties van Manuel.
1994 | Tom Coronel
Tom scoorde een tweede plaats in de Euroseries en won samen Donny Crevels de Nationscup.
Naast succes voor Tom, herinnere ik me het seizoen 94 ook als een jaar met veel pech, zo verloor Tom een wedstrijd in het Italiaanse Mugello door het afbreken van een deel van de achterwielophanging. Later in het seizoen torpedeerde de andere titelkandidaat Tom in een rechstreeks duel op de Nürburgring.
Zijn teamgenoot in dat jaar was de Belg Kurt Mollekens.
1993 | Vincent Radermecker
Deze Franstalige Belg uit het land van Hervé bij Verviers had in het seizoen 1992 het Engelse Formule Ford kampioenschap gewonnen en wilde graag hogerop.
Vincent bleek een uiterst talentvolle autocoureur die vooral uitblonk in afgewogen beslissingen. In het Euroserie kampioenschap won Vincent 5 wedstrijden en won op de baan het Euroserie kampioenschap, wat hem later achter de groene tafel werd ontnomen door een akkefietje van het Italiaanse Draco team.
Niettemin werd Vincent een veelgevraagd professioneel autocoureur die nog steeds zijn inkomen haal uit het besturen van allerlei toerwagens.
1992 | Jos Verstappen
Jos won bij ons op zijn sloffen het NK voor Formule Opel maar vestigde zijn naam en onze naam op Europees niveau door in september van dat jaar een dubbele overwinning te boeken op Zolder in het destijds hoogaangeschreven Euroseries kampioenschap. Ook won hij samen met Martijn Koene in dat jaar de Nationscup voor Nederland in het Portugese Estoril.
De verdere carriere is genoegzaam bekend, na Formule Opel won hij het Duitse F3 kampioenschap in 1993 en promoveerde vervolgens door naar de Formule 1.
1989 | Marcel Albers
Marcel was een groot talent en werd in 1989 Nederlands kampioen Formule Ford 1600. Vooral op de in dat jaar in gebruik genomen "korte" baan van Zandvoort was zijn specialiteit.
Marcel won in dat jaar ook een heat op het befaamde Formule Ford Festival in Brands Hatch.
Na het seizoen bij ons promoveerde Marcel naar de Formule Opel en reed in 1990 bij het team van Jan Lammers. Het was een moeilijk jaar voor Marcel en grote overwinningen ontbraken, toch zette hij door en vervolgde zijn carrière in de Formule 3. Na een leerjaar in 1991 bij het team van Alan Docking won hij in 1992 zijn eerste F3 race. Een vervolg was hem niet gegund want hij verongelukte dodelijk bij de tweede race dat seizoen op het circuit van Thruxton.
Een groot gemis want Marcel was naast een voortreffelijk autocoureur ook een vriend van het team geworden.
